Przelotne spotkanie

Ledwo zdążyłam

musnąć Twą rękę

objąć wzrokiem 

Twe oczy

pełne niedosytu

mojej osoby.

Ledwo uchwyciłam 

szczęście ulotne

na krótką chwilę...

Muszę odejść

z permanentnym odciskiem

ust na papierowym policzku

nie uraniając przy tym łzy.

Muszę poczekać

aż znowu Cię odnajdę

i przytulę do serca

Które zacznie rytmicznie w końcu żyć...

"Pomocnik"

Niebo roztacza stalową wiązkę promieni
Na tle bladoniebieskiej niepewności.
A ja w środku tego teatrzyku.
Z czasem bambus przykrył mój oddech
I tkwię w zalążku lęku o przyszłość.
Nie mogę się wydostać,
Bambus przede mną
Mocniejszy jest od stali,
A bezcelowe przełamanie promieni
Nie sprawi, że powrócę do beztroskiego życia
Chłopczyka z grzyweczką koloru blond.
No cóż, najwyraźniej muszę chwycić
Diamentową siekierę i odciąć bambusowi łodygę,
Która odrośnie, ale nie z mojej inicjatywy.
Trzeba dorosnąć!
Bezpowrotnie...

Spotkanie

czarna gorzka kawa

spojrzenia łapane znad gazety

przyspieszony oddech i puls

rozszerzone źrenice

potem ciche "Dzień dobry"

numer telefonu na serwetce

kilka zimnych sms-ów

beznamiętnych uścisków

i dziwnych uśmiechów

jeden dzień

jedna noc

a potem

"dobranoc"...

miał urocze czarne loczki

i przenikliwe

księżycowe

oczy

Proszę, otwórz..

Jakże wiele tracę tlenu,

kiedy pukam 

do drzwi Twojego serca 

i wiem,

że nie wpuścisz mnie do środka.

~ Szusz.
( Mateusz Szulc )

***

Chmury odpływają w błękitnym oceanie

Co jakiś czas jakiś ptak się próbuje przebić

Co jakiś zabierają to co najpiękniejsze

Wszystkie gwiazdki na niebie

Promienie słońca i kosmos

Wydają się tak nieosiągalne

Jak gdyby były dostępne tylko w świecie snów

Nigdy nie sądziłem

Nie, naprawdę przenigdy nie sądziłem

Że kiedyś może zabraknąć puchowych podróżników

Nigdy nie przypuszcałbym, że potrzebuje tak wielu ludzi

Choć mijają dni i tak nieoczekiwanie dłuzy się czas

Statków nam braknie

Łodzi, masztów i kotwic

Jeszcze tylko naprawimy okręty

Tylko jeszcze odrobinę

Odnajdziemy załogę i drogę

Jeszcze tylko odrobinę

Ja naprawdę nigdy się nie spodziewałem

Że podróżnicy zabierają nam tak wiele gwiazd

Nigdy bym nie przypuszczał

Że najjaśniejsza gwiazda świeci właśnie dla nas

Nie, ja nigdy bym nie przypuszczał

Że do całkowitego szczęścia brakuje mi jedynie

Twojego szczęścia

Że do idealnego życia brakuje tylko

Twojego uśmiechu

...i te bzy...

znów czekam

na maj

na bzy

białe i liliowe

o mocnym

uzależniającym

zapachu lata

czekam

na bzy

w kryształowym wazonie

w gotyckim kościółku

(w którym, mimo upałów, zawsze jest chłodno)

bzy jak złożone dłonie

rozmodlone

powtarzające zdrowaśki

w rytm głosu starszych kobiet

pamiętam tamten czas

tak było wtedy

upał

mała gotycka kapliczka

maj...

...i te bzy...

***

Z wielką pewnością siebie

Zamknięci w chłodnych pokojach

Wypowiadają identyczne słowa
Od czasu do czasu biorąc łyk kawy

Odpoczywają na sztywnych łóżkach
Przy białych koronkowych firankach
Z białym królikiem w dłoniach
Niektórzy dostrzegali też kota
Czystego i niewinnego jak śnieg
Zamykają drzwiczki na klucz
Zasłaniają okna i wpatrują się żaluzje
Jedzą szpinak i marchewki
Popijając gorzką kawą
Zapraszają najlepszych przyjaciół
Kompanów których poznali
Podczas swoich podróży
Siadają w kręgu
Zupełnie jak za dawnych lat
Opowiadają wszystkie historie

O tym jak się poznali

Jak się odpoznali